Już prawie miesiąc ukraińskie dzieci żyją w realiach wojennych. Tysiące z nich w trakcie alarmów przeciwlotniczych i ostrzałów chowa się w zimnych piwnicach lub korytarzach swoich domów. Tysiące zostały zmuszone do opuszczenia swoich domów, za którymi tęsknią. Są zagubione, przestraszone, zbite z tropu.
Dzieciom trudno jest zrozumieć dlaczego Rosja napadła na Ukrainę, dlaczego trwa wojna. Podczas swoich zabaw budują barykady, wymyślonych wrogów nazywają tak jak i dorośli — „rusnią i rosijanciami” (tak pogardliwie Ukraińcy nazywają Rosjan. — tłum.). A kiedy malują, pokazują tę wojnę tak, jak ją widzą i rozumieją.
Lubisz Moskala — jedz fekalia
Alisa, 9 lat
Żołnierze chronią Ukrainę. Anastasija, 8 lat
Nie zabierajcie dzieciom rodziców! Jesteśmy za pokojem! Anhelina, 15 lat
Ania, 6 lat
Ksjusza, 9 lat
Żeby był pokój i miłość. Daryna, 7 lat
Wolność dla Ukrainy. Daryna, 7 lat
Pokój dla nas wszystkich! Diana, 6 lat
Niech Rosję zniesie wiatr. Illia, 7 lat
Liuba, 8 lat
Maksym, 7 lat
To jest Putin w amerykańskim więzieniu. Maksym, 7 lat
Marko, 10 lat
Marko, 10 lat
Marko, 10 lat
Razem Ukraina jest silniejsza. Masza, 7 lat
Wracajcie do domu żywi! Ołeksandra, 9 lat
Chwała Ukrainie. Ołesia, 8 lat
Dla Ciebie od Sofijky. Sofija, 5 lat
Tato bohater! Nie chcę stać się wojną. Czekam na ciebie i na Oliu, i na dziadka. Wszyscy razem zwyciężymy, musisz tylko wierzyć. Nie załamujemy rąk, by się nie smucić. Zapomnij o tej wojnie i przyjeżdżaj, ale tylko z nami! od syna Tato mężny odważny dobry no kurczę mój tato — najlepszy! W rogach: ja, mama, agent, tato. Sasza, 9 lat
Łukaszenko stracił sumienie. — Sumienie, gdzie jesteś!!!! Illia, 7 lat
Tymofij, 11 lat
