Każdego roku ekspedycja Ukraїner przejeżdża dziesiątki tysięcy kilometrów przez Ukrainę, poznając najciekawsze miejsca i ludzi – od wschodu do zachodu, od południa do północy. W 2019 roku przejechaliśmy najwięcej, ponieważ nasz zespół podzielił się na załogi, z których każda zajmowała się osobnym projektem specjalnym. W ciągu roku nasz zespół odwiedził 4 regiony: Zakarpacie, Besarabię, Polesie i Przyazowie. Na stronie Ukraїnera pojawił się cykl historii o społecznościach terytorialnych (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.), cykl o mniejszościach narodowych oraz nowy format show – Ambasadorzy (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.). Oprócz tego nakręciliśmy film Ukraїner. The Movie i wydaliśmy książkę Ukraїner. Ukrainian Іnsider oraz jej odpowiednik w języku ukraińskim. Ostatniego dnia roku zakończyliśmy zbiórkę miliona hrywien na wsparcie projektu.
Czy było tego dużo? W tym roku fotografowie zrobili dziesiątki tysięcy zdjęć, z których wybraliśmy 100 najlepszych. Jaką widzicie Ukrainę na co dzień? Na tych zdjęciach zobaczycie ją trochę inną.
Wspomnijcie również, jak wyglądało 100 zdjęć Ukrainy – 2018 i 100 zdjęć Ukrainy – 2017 (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Kolędnicy zebrali się obok cerkwi Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w huculskiej wsi Kryworiwnia. 7 stycznia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Historia o huculskiej kolędzie w Kryworiwni (na razie w języku ukraińskim — tłum.).
Wschód słońca we wsi Kryworiwnia w Karpatach. 8 stycznia 2019 roku. Zdjęcie: Maksym Zawalla.
Świąteczna kolumna idzie ulicą wsi Osyczky na Podolu Wschodnim podczas świętowania Małanki. 13 stycznia 2019 roku. Zdjęcie: Dmytro Bartosz.
Głównymi bohaterami święta w Osyczkach tradycyjnie są: Małanka (chłopcy w wieku od 4 do 7 lat, przebrani na dziewczynki); Kozak, ubrany w strój wojskowy z czasów radzieckich, który towarzyszy Małance; Szczedrownicy, którzy szczedrują obok każdej chaty; Dziadkowie — postacie mityczne, które chronią Małankę i zachowują się bardzo dziko, psocą. Świętują w Osyczkach tylko dwie dzielnice: Bondariwka i Kempa.
Bohaterowie Małanki pozują na śniegu we wsi Osyczky na Podolu Wschodnim. 13 stycznia 2019 roku. Zdjęcie: Dmytro Bartosz.
“Niedźwiedzie” i “Cyganie” cieszą się z okazji święta Małanki we wsi Krasnojilśk na Bukowinie. 14 stycznia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Każdego roku w tej najbardziej kolorowych noworocznych karnawałów. Historia o Małance w Krasnojilśku.
Już dwa lata z rzędu Ukraїner prowadzi transmisje na żywo Małanki w Krasnojilśku:
– transmisja 2018 roku.
– transmisja 2019 roku.
– jeszcze jedna transmisja 2019 roku.
Wspólne zdjęcie pasażerów pierwszego ukraińskiego pociągu artystycznego “GogolTrain” pod koniec festiwalu Startup Gogolfest, który odbywał się w Mariupolu od 27 kwietnia do 1 maja 2019 roku. 30 kwietnia 2019 roku. Zdjęcie: Serhij Korowajnyj.
Historia o pierwszym ukraińskim pociągu artystycznym “GogolTrain” (na razie w języku ukraińskim — tłum.).
Projektant czcionek i kaligraf Andrij Szewczenko siedzi na brzegu Morza Azowskiego w Berdiańsku. 1 maja 2019 roku. Zdjęcie: Dmytro Bartosz.
Andrij Szewczenko tworzy współczesne czcionki cyryliczne, które są wykorzystywane na ukraińskich stronach internetowych, w produkcji drukowanej oraz komunikacji miejskiej.
Historia o projektancie i kaligrafie (na razie w języku ukraińskim — tłum.).
Widok z quadrocoptera na rezerwat “Kamienne Mogiły”. 1 maja 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Rezerwat “Kamienne Mogiły” jest pomnikiem geologii i archeologii Przyazowia, znajduje się niedaleko Mariupola.
Widok na park przyrodniczy “Meotyda” z lotu ptaka. W 2014 roku na terytorium parku zaczęły się działania wojenne. Obecnie część parku jest tymczasowo okupowana przez wojska rosyjskie. 2 maja 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Park “Meotyda” jest uważany za szczególny, dzięki unikalnym warstwom skorupowo-piaskowym, które wcześniej stanowiły dno morza.
Historia o tej unikatowej strefie przyrodniczej (na razie w języku ukraińskim — tłum.).
Elektrownia wiatrowa obok wsi Botijewe na Przyazowiu. 3 maja 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Ojciec Petro Krenicki pokazuje parafię Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Melitopolu — kościół Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej, w którym odprawia msze. 3 maja 2019 roku. Zdjęcie: Dmytro Bartosz.
W ramach cerkwi greckokatolickiej ojciec Petro stworzył schronisko dla bezdomnych, uczy sieroty i dzieci z potrzebujących rodzin.
Fresk z wizerunkiem Jezusa Chrystusa na sklepieniu kościoła greckokatolickiego pw. Św. Eliasza proroka we wsi Snihuriwka. 4 maja 2019 roku. Zdjęcie: Dmytro Bartosz.
Owce pasą się w pobliżu pasa startowego niedaleko Melitopola na Przyazowiu. 5 maja 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Działa tutaj firma, która produkuje samoloty małego lotnictwa oraz ma szkołę lotniczą dla przyszłych pilotów z całego świata.
Historia o małym lotnictwie w Szyrokim (na razie w języku ukraińskim — tłum.).
Gagauskie kobiety gotują potrawy na świąteczny stół w przeddzień święta Hederlez we wsi Wynohradiwka na Besarabii. 10 maja 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Historia o mniejszości gagauskiej, która mieszka w Ukrainie: Gagauzi Ukrainy (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Uczeń z mniejszości gagauskiej niesie flagę Ukrainy na lekcję maszerowania, która odbywa się w szkole we wsi Wynohradiwka na Besarabii. 10 maja 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Dziewczyna niesie balony przez przestrzeń artystyczną “Pałac Kultury Kureniwka” w Kijowie, gdzie 11 maja 2019 roku odbył się drugi festiwal sztuki niezależnej Burning Man Precompression. Zdjęcie: Artem Hałkin.
Sala pałacu kultury “Kureniwka” podczas drugiego festiwalu sztuki niezależnej Burning Man Precompression. 11 maja 2019 roku. Zdjęcie: Artem Hałkin.
Wolontariuszka projektu Ukraїner Sofia Anżeliuk ogląda półkę, na której stoi przed chwilą wydana książka “Ukraїner. Ukraina od podszewki”, zaprezentowana na targach książki “Książkowy arsenał” w Kijowie. 24 maja 2019 roku. Zdjęcie: Kateryna Akwarelna.
Występ zespołu pieśni i tańca “Iberia”, którego członkami są Gruzini mieszkający w Ukrainie. Koncert poświęcony był Dniu Niepodległości Gruzji, który obchodzi się 26 maja. 29 maja 2019 roku. Zdjęcie: Anna Worobjowa.
Historia o mniejszości gruzińskiej, która mieszka w Ukrainie: Gruzini Ukrainy (na razie w językach ukraińskim, angielskim i gruzińskim — tłum.).
Jurko Diduła pozuje razem z siostrami Hannusią i Halą na huśtawce na podwórku domu rodzinnego w okolicach Lwowa. 2 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Kateryna Akwarelna.
Rodzina Didułów znana jest daleko poza granicami Galicji dzięki dużej liczbie realizowanych projektów społecznych.
Historia o rodzinie Didiłów (na razie w języku ukraińskim — tłum.).
Krymscy Tatarzy zebrali się w Meczecie Duchowej Administracji Muzułmanów w Kijowie z okazji święta Oraza bajram, które kończy 30-dniowy post miesiąca Ramadan. 4 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Jurij Stefaniak.
Historia o mniejszości krymskotatarskiej, która mieszka w Ukrainie: Krymscy Tatarzy (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Krymskotatarska dziewczynka zjeżdża po dmuchanej zjeżdżalni podczas święta narodowego Krymskich Tatarów Oraza bajram, obchodzone w kijowskim parku rozrywki “Nywky”. 6 czerwca 2019. Zdjęcie: Jurij Stefaniak.
Drewniany przystanek z podporami w kształcie ołówków we wsi Kniahynynok na Wołyniu. 13 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Mykoła Korol.
Ten przystanek został zbudowany z inicjatywy miejscowej społeczności, o której opowiadaliśmy w jednej z historii z cyklu o społecznościach lokalnych (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Uczestnicy folklorystycznego zespołu “Rodynońka” idą po ulicy wsi Łozky na Polesiu. 15 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Mykoła Korol.
Widok na jedną z kopalni bursztynu z lotu ptaka niedaleko miasteczka Wołodymyreć na Polesiu. 18 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Bartnik Anatolij Skumin pozuje obok barci, z której przed chwilą zebrał miód. 20 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Mykoła Korol.
Anatolij Skumin jest jedną z niewielu osób w Ukrainie, które do dzisiaj zajmują się bartnictwem. Ta starodawna metoda wydobywania miodu dzikich pszczół z drewnianych barci jeszcze do niedawna była uważana za wymarłą. Jednak na Polesiu została zachowana i zaczęła się odradzać.
Anatolij Skumin został jednym z bohaterów filmu “Ukraïner. The movie”
Badacz Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia Ołeksandr Syrota przytula syna na podwórku swojego domu we wsi Dytiatky na Polesiu. 24 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Pyłyp Docenko.
Ołeksandr Syrota — były mieszkaniec Prypeci, pisze i nagrywa dokumentalne projekty, poświęcone tragedii na Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Jest kierownikiem międzynarodowej organizacji “Centr Prypjat.com” i członkiem rady publicznej przy Państwowej Agencji ds. Zarządzania Strefą Wykluczenia.
Ołeksandr został bohaterem historii o strefie wykluczenia i jednym z bohaterów dokumentalnego filmu “Ukraïner. The movie”.
Badacz Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia Ołeksandr Syrota rozmawia z mieszkańcem miasta Czarnobyl, samosiołem Jewhenem Markewyczem. 26 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Pyłyp Docenko.
Historia o samosiołach Czarnobylskiej Strefy Wykluczenia (na razie w językach ukraińskim, angielskim i rosyjskim — tłum.).
Dzieci ze wsi Ust-Czorna na Zakarpaciu, gdzie mieszka duża liczba Austriaków, wsadzają drewniane deseczki (“szajbłyky”) na patyki podczas święta Szajbłyky (Scheiben). 21 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Ołeh Perewerziew.
Szajbłyky (Scheiben) — święto przesilenia letniego, zakarpacka analogia austriackiego Sonnenwende. Obchodzi się to święto w ciągu trzech dni: od 21 do 23 czerwca.
Historia o mniejszości austriackiej na Zakarpaciu: Austriacy Ukrainy (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Dzieci we wsi Ust-Czorna na Zakarpaciu odpalają drewniane szajbłyky podczas święta przesilenia letniego. 21 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Ołeh Perewerziew.
Szajbłyk — drewniana deseczka w kształcie kwadratu z dziurą w środku, która jest ciosana ręcznie. Szajbłyk wsadza się na patyk. Osoby starsze, młodzież i dzieci umieszczają szajbłyky nad ogniem, po czym odpalają je w powietrze pod pewnym kątem. Kiedy kwadratowa deseczka rozżarza się i zaczyna jasno świecić w ciemności, uczestnik święta podchodzi do deski-trampoliny lub ławki i bije po niej patykiem z szajbłykiem. Trzeba uderzyć tak, żeby szajbłyk zleciał z patyka, przeleciał jak najdalej w powietrzu i spadł na ziemię, zostawiając po sobie jaskrawy ślad z ogniowych iskier. Szajbłyk, który pali się i leci w powietrzu, symbolizuje słońce, poruszające się po niebie.
Austriacy grają w bilard we wsi Ust-Czorna na Zakarpaciu. 23 czerwca 2019 roku. Zdjęcie: Ołeh Perewerziew.
Przedstawiciele mniejszości austriackiej w Ukrainie mieszkają na Zakarpaciu we wsiach Ust-Czorna, Nimećka Mokra oraz innych miejscowościach doliny rzeki Tereswa. Ich przodkowie przesiedlali się tam z Austrii w XVIII wieku z inicjatywy Cesarzowej Marii Teresy.
Dziewczyny puszczają wianki na wodzie podczas świętowania Iwana-Kupała we wsi Dobranycziwka na Polesiu. 7 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Piosenkarka Chrystyna Sołowij i założyciel projektu Ukraïner Bohdan Łohwynenko patrzą w okno Lwowskiego Teatru Akademickiego im. Łesia Kurbasa podczas zdjęć programu “Ambasadorzy”. 10 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Ołeś Moskalczuk.
Seria “Ambasadorów”, poświęcona Lwowowi i Drohobyczu (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Artystka hip-hopu Alyona Alyona pozuje obok motocyklu, zaparkowanego przy rynku w miasteczku Barysziwka na Naddnieprzu. 18 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
W projekcie “Ambasadorzy” Alyona Alyona opowiedziała widzom o miastach Perejasław i Barysziwka (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Stado pelikanów odpoczywa na terytorium Narodowego Parku Przyrodniczego “Limany Tuzłowskie”. 18 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Narodowy Park Przyrodniczy “Limany Tuzłowskie” to łańcuch składający się z 13 limanów w międzyrzeczu Dunaju i Dniestru. Limany są zwane “porodówką Morza Czarnego”, gdyż tam istnieją doskonałe warunki do odtworzenia różnorodności biologicznej.
Historia parku opublikowana została w 2018 roku.
Nadzorca Wiktor Sakara idzie do latarni morskiej na limanie Szahany. 21 lipca 2109 roku. Zdjęcie: Artem Hałkin.
Historia latarni w Szahanach.
Wiktor Sakara został jednym z bohaterów filmu dokumentalnego “Ukraïner. The movie”.
Nadzorca latarni morskiej obok limanu Szahany sprawdza systemy latarni. 21 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Gęsi i bydło odpoczywają obok wody na terytorium Narodowego Parku Przyrodniczego “Limany Tuzłowskie”. 23 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Artem Hałkin.
Widok na Limany Tuzłowskie z lotu ptaka. 23 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Pole słoneczników na Besarabii. 23 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Artem Hałkin.
Rybacy wyszli wieczorem na połów niedaleko limanu Szahany na Besarabii. 24 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Traktor wyciąga łódź rybacką niedaleko wsi Wyłkowe na Besarabii. 24 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Artem Hałkin.
Winnice fabryki “Kołonist” — jednej z największych przedsiębiorstw winnych na Besarabii. 25 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Rybacy wyszli na połów obok miasta Wyłkowe na Besarabii. 27 lipca 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Wolontariusze projektu Ukraïner robią wspólne zdjęcie obok budynku “Płastu” w Buczy. 3 sierpnia 2019 roku.
Miejscowe dzieci kąpią się w rzece Inguł niedaleko wsi Wynohradiwka na Nadczarnomorzu. 10 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Wieczorna modlitwa Turka meschetyńskiego Marata Rasułowa i jego gościa we wsi Wynohradiwka na Nadczarnomorzu. 10 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Turcy meschetyńscy — naród turecki, który wyznaje Islam i pochodzi z Meschetii — ziemi historycznej na pograniczu Gruzji i Turcji. Dwa razy musieli zmieniać miejsce zamieszkania: w 1944 roku władze radzieckie przesiedliły ich do Azji Środkowej, skąd w latach 90. XX wieku uciekli przez konflikt wojskowy.
Historia o mniejszości tureckiej, która mieszka w Ukrainie: Turcy meschetyńscy Ukrainy (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
pokaz slajdów
Rodziny Turków meschetyńskich zebrały się podczas świętowania Kurban-bajramu. 12 sierpnia 2019 roku.
Rodziny Turków meschetyńskich zebrały się podczas świętowania Kurban-bajramu. 12 sierpnia 2019 roku.
Rodziny Turków meschetyńskich zebrały się podczas świętowania Kurban-bajramu. 12 sierpnia 2019 roku.
Rodziny Turków meschetyńskich zebrały się podczas świętowania Kurban-bajramu. 12 sierpnia 2019 roku.
Wspólnota Turków meschetyńskich mieszka w Ukrainie od lat 90. XX wieku. Zamieszkiwała przeważnie Nadczarnomorze, Tawrię, Słobożańszczyznę i Besarabię. Pielęgnuje swoje tradycje i co roku obchodzi święta religijne, m.in. Kurban-bajram.
Dwóch Turków meschetyńskich idzie przez wieś Wynohradiwka na Nadczarnomorzu i rozdaje sąsiadom mięso zwierzęcia ofiarnego podczas święta Kurban-bajram. 12 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Artysta i rzeźbiarz Ołeksij Aloszkin odpoczywa w lesie niedaleko wsi Bukatynka na Podolu, gdzie mieszka od ponad 40 lat. 21 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Mykoła Korol.
Od wielu lat Ołeksij wraz z żoną Ludmyłą zajmuje się odrodzeniem wsi, przekształcając ją na ośrodek sztuki i atrakcję turystyczną.
Ołeksij Aloszkin został jednym z bohaterów filmu “Ukraïner. The movie”. Historia o wsi Bukatynka i rodzinie Aloszkinych (na razie w językach ukraińskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim — tłum.).
Artysta i rzeźbiarz Ołeksij Aloszkin pozuje we Lwowie ze swoją rodziną: córką Darią Aloszkiną, zięciem Hordijem Staruchem i wnukami. 24 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Mykoła Korol.
Córka Ołeksija, Daria, znalazła nowy sposób na przyciągnięcie uwagi do ukraińskiego rzemiosła, tworząc wycinanki do wnętrz przestrzeni publicznych oraz okładek książek.
Historia o wycinankach Darii Aloszkinej (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Mąż Darii, Hordij Staruch, to lwowski rzeźbiarz, który kontynuuje tradycję lirnictwa i postawił sobie za cel stworzenie 300 lir korbowych.
Historia o Hordiju Staruchu i lirnictwie (na razie w językach ukraińskim, angielskim i rosyjskim — tłum.).
Fagot (Ołech Mychajluta), wokalista zespołu hip-hopowego TNMK, śmieje się razem z założycielem projektu Ukraïner i prowadzącym program “Ambasadorzy” Bohdanem Łohwynenką podczas kręcenia programu. 24 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Serhij Swerdiełow.
Seria “Ambasadorów”, poświęcona Charkowowi (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Gra motoballowego zespołu z Kamieńca Podolskiego — widok z lotu ptaka. 25 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Motoball — wyłącznie europejski sport, który pochodzi z Francji. Za czasów ZSRR był bardzo popularny w Ukrainie. Do dziś kilka drużyn oraz turniej motoballowy dotrwały wyłącznie dzięki entuzjazmowi graczy, trenerów i licznych widzów. W Kamieńcu Podolskim motoball istnieje już 52 lata. Miejscowy klub “Podilla” jest znany w Ukrainie. Właśnie w Kamieńcu Podolskim zbudowano specjalny stadion do gry w motoball, a ten sport stał się lokalną atrakcją, wciąż mało znaną wśród licznych turystów, odwiedzających miasto.
Najstarszy zawodnik zespołu motoballowego z Kamieńca Podolskiego, Wołodymyr Danylak, który w ciągu 50 lat rozwija motoball w swoim mieście, został jednym z bohaterów naszego filmu “Ukraïner. The movie”. Historia o motoballu w Kamieńcu Podolskim (na razie w językach ukraińskim, angielskim i niemieckim — tłum.).
Piosenkarka Dżamała występuje na festiwalu kultury krymskotatarskiej. 25 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Historia o Krymskich Tatarach w Ukrainie (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Balon powietrzny unosi się nad twierdzą w Kamieńcu Podolskim. 27 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Aktywistka społeczna i założycielka organizacji KrymSOS Tamiła Taszewa podczas akcji pod ambasadą Federacji Rosyjskiej w Kijowie trzyma plakat z nazwiskiem jednego z Krymskich Tatarów, który zaginął na okupowanym przez Rosję Krymie. 29 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Jurij Stefaniak.
Chłopak wykonuje triki rowerowe na centralnym placu miasta Wasylkowa obok pomnika Tarasa Szewczenki. 30 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko. Kobieta ustawia łuk do sesji zdjęciowej pary młodej na skałach MOPRu w Krzywym Rogu. 31 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Kobieta ustawia łuk do sesji zdjęciowej pary młodej na skałach MOPRu w Krzywym Rogu. 31 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Skały MOPRu, znajdujące się w dolinie rzeki Ingulec, należą do jednej ze stref obszaru chronionego regionu. Swoją nazwę zawdzięczają najbliższej dzielnicy mieszkaniowej MOPR, nazwanej ku czci Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom. Wzgórza, zwane “Łysymi Górami”, przyciągają uwagę wspinaczy, którzy przeprowadzają tutaj treningi i zawody. Na rzece Ingulec, która płynie między skałami, odbywają się spływy kajakowe.
W Krzywym Rogu Ukraïner kręcił program “Ambasadorzy” z uczestnikami zespołu Brunettes Shoot Blondes (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Uczestnicy zespołu Brunettes Shoot Blondes Andrij Kowalow i Roman Sobol pozują na tle jednego z największych w Krzywym Rogu kamieniołomów rudy żelaza. 31 sierpnia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Muzyk, lider zespołu Pianoboy Dmytro Szurow, nagrywa żartobliwe wideo dla swoich followersów podczas spaceru gondolą po rzece Boh. 13 września 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Dmytro Szurow został ambasadorem Winnicy w projekcie Ukraïner (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Pochód kostiumowy po ulicach miasta Wołnowacha na Przyazowiu podczas festiwalu kultury greckiej Mega Jorty (Μέγα Γιορτή — “Wielkie Święto” — tłum.). 14 września 2019 roku. Zdjęcie: Mykoła Korol.
W 1988 roku festiwal Mega Jorty założył grecki poeta i kompozytor Donat Patrycza z przyazowskiej wsi Małojanysol, założonej przez greckich przesiedleńców. Festiwal miał połączyć nie tylko Greków, ale również inne mniejszości narodowe, które mieszkały na Przyazowiu. Teraz Mega Jorty odbywa się co dwa lata (wcześniej co roku), zawsze w nowym miejscu, żeby objąć wszystkie miejscowości Ukrainy, które były założone lub zamieszkałe przez Greków. W 2018 roku Mega Jorty odbył się we wsi Małojanysol, w 2019 — w mieście Wołnowacha.
Historia o mniejszości greckiej, mieszkającej w Ukrainie: Grecy Ukrainy (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Portrety zawodników drużyny motoballowej “Podilla-Motor” z Kamieńca Podolskiego. 20 września 2019 roku. Zdjęcie: Anastasia Nekypiła.
Próba zespołu tanecznego “Toradi”, który wykonuje tradycyjne tańce koreańskie. 21 września 2019 roku. Zdjęcie: Iryna Hromocka.
“Toradi” uważa się za jedyny zespół w Ukrainie, który wykonuje tak wiele tradycyjnych tańców koreańskich. W repertuarze zespołu jest wiele tańców, których podstawą jest gra na koreańskich barabanach. Ta tradycja taneczna bierze swój początek w dawnych rytuałach szamańskich, gdzie każdy ruch i dźwięk barabanu miał rytualne znaczenie.
Historia o mniejszości koreańskiej, która mieszka w Ukrainie: Koreańczycy Ukrainy (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Portret małej koreanki, ubranej w narodowy strój do występu na festiwalu “Koreada” — jedynym w Ukrainie wędrowym festiwalu kultury koreańskiej. 21 września 2019 roku. Zdjęcie: Iryna Hromocka.
Koreańczycy mieszkają w Ukrainie od początku XX wieku. Przed przeprowadzką mieli przeżyć wysiedlenie przez władze Japonii na Sachalin. Później, w 1937 roku, byli deportowani przez władze radzieckie do Azji Centralnej. Od lat 60. XX wieku Koreańczycy zaczęli masowo osiedlać się na południu Ukrainy, żeby pracować na ziemi. Dużo Koreańczyków przyjechało do wielkich miast Ukrainy na studia. “Koreada” — na razie jedyny festiwal koreańskiej kultury we współczesnej Ukrainie.
Lider zespołów “Tartak” i “Buwje” Saszko Położynśkyj odpoczywa w centrum edukacyjno-imprezowym “Mołodiżnyj Centr Wołyni” w Łucku. 26 września 2019 roku. Zdjęcie: Ołeś Moskalczuk.
Saszko Położynśkyj został ambasadorem Łucka w projekcie Ukraïner (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Chłopak leży obok pomnika “Menora” w Babim Jarze po ceremonii uhonorowania ofiar Holokaustu. 29 września 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Historię o mniejszości żydowskiej, która mieszka w Ukrainie, czytaj na stronie Ukraïner: Żydzi Ukrainy (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Pociąg jedzie po wiadukcie we wsi Płebaniwka. 29 września 2019 roku. Zdjęcie: Kateryna Akwarelna.
Liderka zespołu ONUKA Nata Żyżczenko pozuje na tarasie widokowym na dachu hotelu “Bursa” w Kijowie. Za plecami piosenkarki — Podił i Plac Kontraktowy. 2 października 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Nata opowiedziała o swoim Kijowie dla projektu “Ambasadorzy” (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Sobotnia msza świąteczna w synagodze wspólnoty postępowego judaizmu w Kijowie. Mszę prowadzi główny rabin wspólnoty postępowego judaizmu Kijowa i Ukrainy Ołeksandr Duchownyj. 4 października 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Prezenter telewizyjny Michael Shchur trzyma się za poręcze wagonu pociągu na wąskotorówce w Wygodzie, która jest nazywana “Karpackim Tramwajem”. 7 października 2019 roku. Zdjęcie: Kateryna Akwarelna.
Wąskotorówka w Wygodzie jest jedną z czterech zachowanych w Ukrainie kolei wąskotorowych. Historia o Karpackim Tramwaju.
Michael Shchur opowiedział o Iwano-Frankiwsku, Dolinie i regionie Karpaty dla projektu “Ambasadorzy” (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.)
Samochód jedzie wieczorem po wiejskiej drodze niedaleko wsi Sokyrnycia na Zakarpaciu. 29 września 2019 roku. Zdjęcie: Serhij Korowajnyj.
Bawoły odpoczywają na połoninie niedaleko wsi Sokyrnycia na Zakarpaciu. 30 września 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Hodowlą bawołów w tym regionie zajmuje się niemiecki ekolog Michael Jakobi. Ukraïner wcześniej opowiadał o nim.
Jadąc w nową ekspedycję po Zakarpaciu, postanowiliśmy zatrzymać się na kilka dni u Michaela i nagrać historię o tym, jak rozwijało się jego gospodarstwo w ciągu ostatnich lat.
Niemiecki ekolog Michael Jakobi instaluje elektrycznego pastucha dla swoich zwierząt. 30 września 2019 roku. Zdjęcie: Serhij Korowajnyj.
Historia o Michaelu i jego bawołach.
Poranek niedaleko wsi Nyżnie Sełyszcze na Zakarpaciu. 2 października 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Dzieci wyglądają na ulicę z podwórka chaty we wsi Iza na Zakarpaciu. 4 października 2019 roku. Zdjęcie: Jurij Stefaniak.
Obok płotu, na którym oparły się dzieci, suszone są wiązki winorośli. Wieś Iza jest znana z rzemiosła koszykarskiego.
Zespół ekspedycyjny projektu Ukraïner pozuje wraz z całym wyposażeniem samochodu ekspedycyjnego w ramach flash mobu #tetrischallenge. 5 października 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Winnice niedaleko miasta Berehowe na Zakarpaciu. 5 października 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Ta część Zakarpacia jest najlepsza do uprawy winogron oraz rozwoju winiarstwa.
Mężczyzna zbiera winogrona na winnicy niedaleko miasta Berehowe na Zakarpaciu. 5 października 2019 roku. Zdjęcie: Jurij Stefaniak.
Widok na zamek Pałanok w Mukaczewie — unikatowy egzemplarz średniowiecznej architektury fortyfikacyjnej. 6 października 2019 roku. Zdjęcie: Pawło Paszko.
Koń odpoczywa w stajni na terytorium zamku Szent-Miklós w Czynadijewie na Zakarpaciu. 8 października 2019 roku. Zdjęcie: Jurij Stefaniak.
Historia o zamku Szent-Miklós, który znajduje się na Zakarpaciu, była pierwszą historią Ukraїner. Przyjechaliśmy do zamku po raz drugi, żeby opowiedzieć o zmianach i ciekawych historiach, które zdarzyły się tutaj w ciągu ostatnich 3 lat.
Dzieci w zbroi krzyżackiej imitują bitwę w zamku Szent-Miklós w Czynadijewie na Zakarpaciu. 8 października 2019 roku. Zdjęcie: Jurij Stefaniak.
Wynajmujący zamek Szent-Miklós Josyp Bartosz. 9 października 2019 roku. Zdjęcie: Jurij Stefaniak.
Portret prowadzącego audycje radiowe, założyciela radia “Yeden” Ołeksija Umanśkiego. Użhorod, 10 października 2019 roku. Zdjęcie: Hari Krisshnan.
Portret artysty Ołeksy Manna. Użhorod, 11 października 2019 roku. Zdjęcie: Hari Krisshnan.
Grupa twórców pełnometrażowego dokumentalnego filmu “Ukrainer. The movie” i wolontariusze projektu Ukraїner wyszli na scenę po prezentacji filmu w Narodowym Centrum Ołeksandra Dowżenki w Kijowie. 1 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Mykyta Zawilinśkyj.
Film był pokazywany na żywo jednocześnie w 7 krajach i ponad 60 miastach 1 listopada 2019 roku. “Ukrainer. The movie” można obejrzeć na naszym kanale na YouTube.
Prezenterka telewizyjna i aktorka Janina Sokołowa wychodzi z domu w Zaporożu, w którym spędziła swoje dzieciństwo. 2 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Janina Sokołowa opowiedziała o swoim Zaporożu dla projektu “Ambasadorzy” (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Zapora na rzece Dniepr w Zaporożu z wysokości lotu ptaka. 3 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Lider zespołu “Druha Rika” Wałerij Charczyszyn słucha muzyki w Muzeum Kosmonautyki w Żytomierzu. 9 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Anastasia Nekypiła.
Wałerij Charczyszyn odowiedział o swoim Żytomierzu dla projektu “Ambasadorzy” (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Mężczyźni piją wino na brzegu jeziora Jałpuh niedaleko wsi Krynyczne. 8 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Na Besarabii jest bardzo dużo winnic, dlatego prawie każdy tutaj uprawia winiarstwo.
Widok na centralny plac miasta Bołgrad, gdzie odbywa się coroczny festiwal wina Bolgrad Wine Fest. 9 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Historia o mniejszości bułgarskiej, która mieszka w Ukrainie: Bułgarzy Ukrainy (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Bułgarki w strojach narodowych pozują na taczance z winogronami podczas festiwalu wina w Bołgradzie. 9 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Otara owiec wraca do domu z pastwiska w besarabskiej wsi Karakurt. 9 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Dzisiejsi mieszkańcy Karakurta mówią w 5 językach: po albańsku, bułgarsku, gagausku, ukraińsku i rosyjsku. Miejscowi opowiadają, że kiedy we wsi spotka się 3 osoby różnych narodowości, a ojczystym językiem jednej z nich jest albański, to wszyscy zaczynają mówić po albańsku, bo to jest główny język tutejszej komunikacji międzynarodowej. Historia o mniejszości albańskiej, która żyje w Ukrainie: Albańczycy Ukrainy.
Kierownik albańskiego towarzystwa “Rilindia” Rodion Pandar zagania owce do gospodarstw domowych mieszkańców wsi Karakurt. 9 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Widok z lotu ptaka na rzekę Dunaj i nabrzeże miasta Izmaił. Izmaił graniczy z Rumunią, a granica przebiega po Dunaju. 10 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Mężczyzna kopie jamę w dnie jeziora Jałpuh, żeby wypompować z niego wodę. Wieś Ozerne, 10 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
W tej części Besarabii mieszka wielu etnicznych Bułgarów, Rumunów, Albańczyków i Gagauzów. Ten mężczyzna nie mówi ani po ukraińsku, ani po rosyjsku.
Stado ptaków nad wsią Ozerne na Besarabii. 10 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Pokaz ognia na festiwalu wina w Bołgradzie. 10 listopada 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Wypełniony widzami kijowski Pałac Sportu wita muzykantów “DakhaBrakha” pod koniec koncertu z okazji 15-lecia zespołu. 6 grudnia 2019 roku. Zdjęcie: Ołeksandr Chomenko.
Uczestnicy zespołu “DakhaBrakha” opowiedzieli o swoim Kijowie dla projektu “Ambasadorzy” (na razie w językach ukraińskim i angielskim — tłum.).
Artysta Iwan Marczuk w swoim kijowskim warsztacie. 11 grudnia 2019 roku. Zdjęcie: Chrystyna Kułakowska.
Reżyser teatralny i dramaturg Wołodymyr Kłymenko (KLIM) w sali teatru “DAKH”. 17 grudnia 2019 roku. Zdjęcie: Jurij Stefaniak
